Zaman Cok Az, Hersey Cok Acele

Kafama takilan uc konuyu tek bir baslik altinda toplayip sizlerle nacizane ducuncelerimi paylasmak istiyorum.

Hic zamanim yok ki...

Son zamanlarda herkesten cok sikca duyuyorum bu sozcukleri, kiminle konussam yaslisi  genci, issizi calisani, kadini erkegi ama kiminle konussam, herkesten 

• "ne kadar cok isim var ama ne kadar az zamanim var"
• "allahim keske gunler 28 saat olsa hicbir seye yetisemiyorum"
• "o konuya ben bakamam, cunku zaten cooookk yogunum"
• "izinlerimi kullanacak zaman bulamiyorum"

tercumesinde ama degisik kaliplarda bir suru sizlanma, sikayet cumleleri duyuyorum (buna ben de dahilim malesef). Mesela sirkette ne yaptigini bilmedigim, hatta bisey yaptigini bile dusunmedigim birisi ile hasbel-kader konustugumuzda "o kadar cok fazla isi oldugunu ve dolayisiyla hic birini tam olarak istedigi kalitede yapamadigini ve bunun icin de icinin rahat etmediginden" bahsettiginde, sanki benim dusuncelerimi okudugunu hatta beni anlattigini dusununce anladim. Aslinda yogun degiliz, sadece  oyle gosteriyoruz ya da  kendi kendimizi cok yogun oldugumuz konusunda ikna ediyoruz.

Acelem var...

Ilk basklikla iliskili olarak, tanimadigim insanlarda da ayni belirtileri goruyorum. Trafikte bir saniye icin, evet yanlis okumadiniz sadece bir saniye icin basilan kornalar, atilan kufurler, girilen stres ve sikintilar, ne kadar gereksiz ve bosuna... Ya da disariya soyle bir bakin hic yavas yavas, aylak aylak yuruyen (cocuklar haricinde) birisini gorebilecek misiniz? (Cocuklarin o gamsiz, dertsiz kucuk-buyuk dunyalarina baska bir zaman deginecegim). Tum hayatimiz cok hizli ve soluksuz. Mesela markette siradasiniz, turlu turlu alavere dalavere ile onunuze gecmeye calisan amcalar/teyzeler, kazandiginiz bir dakikaniz hayirli olsun... Baska bir ornek de, sirket servisleri ile girilen 30 saniyelik kucuk hesap kitap oyunlari... Ornekleri artirmak cok da zor degil...

Bir kerede bir seyle ilgilenin...

Yukaridaki iki basligi okuyan ama Turkiyeyi bilmeyen birisi, evet Turkce bilen ama Turkiyeyi bilmeyen hayali kisiden bahsediyoum, iste bu kisi insanlar bu kadar kucuk konularda bu kadar hesap kitap yapiyolar ve inanilmaz derecede yogun calisiyorlarsa bu ulke inanilmaz derecede uretim yapan, cok refah, cok sozu gecen bir yer olmali diye dusunmez mi sizce de... Ama isin hic de oyle olmadigini ona anlatmaya calismiyorum zaten, size anlatmam ise yersiz olacaktir. Iste benim bu konudaki cozum onerim (umarim ben de uygulayacagim) Ingilizce ifadesi ile "One Thing at a Time" yani "Bir Kerede Bir Sey" diyebiliriz. Benim bundan anladigim kendini onbin parcaya bolme, herseye yetismeyi birak, butun dunaynin yukunu omuzlarina alma. O anda, yasadigin bir anlik zaman diliminde sadece bir isle ilgilen (bitir demiyorum) sadece ilgilen acik ucunu bir sekilde kapat. Sonra bir soluk al bir rahatla kendine gel ve sonra digerine gec. (Iste bu kararlarimi destekleyen yeni not defterim :) cok guzel degil mi...

Sizi bu konu ile ilgili guzel (ingilizce) bir yazi ve ipuclari ile basbasa birakiyorum.Tekrar gorusmek uzere, saglicakla...

Hizli Hayat

Cok "hizli" bir hayatimiz yok mu sizce de? 

Cok "hizli" tuketmiyor muyuz herseyi?

Cok "hizli" karar vermiyor muyuz?

Gunler cok "hizli" degil mi?

Sadece bana mi oyle geliyor yoksa, anlamadim ki...

Gecen gun yasadigim cok onemsiz ve basit bir olay bunlari dusunmeme sebep oldu. Bir arkadasimin dogum gununu ogle arasinda kutlamak icin sirketin yakinlarinda olan Pelit Pastanesine gitmistik. Once yemek yedik,  sonrasinda ismarladigimiz pasta geldi, mumlar uflendi falan ama daha mumlar sonmeden garson pastayi kesmek icin onunden aldi dogum gunu kizinin... Garsonda bir suc yok sonucta herseyi bir saate sigdirmak isteyen bizdik... 

Evet, sonrasinda da bunlari dusundum. Cok hizli yasiyoruz ya...

Hersey cok hizli

Etrafimizdaki gundeme bir bakin, bunun icin twitter TT'leri (Trending Topics) dogru bir adres olabilir diye dusunuyorum yada TV kanallarinin ana haber bultenleri. Konular o kadar cabuk degisiyor ki, daha birisinin ne oldugunu anlayamadan, onun uzerinde dogru duzgun dusunemeden bir digeri geliyor. 

Baska bir ornek, etrafimdaki herkes bir sekilde hizli yoldan zengin olmak istiyor. Kim istemez zengin olmayi ama o yolda ilerlemenin hic mi bir onemi yok. Neden hersey pat diye olsun istiyoruz. Hedefe ulasmak icin cabalamak guzel degil mi? Steve Jobs 'u tanimayan yoktur herhalde artik, yok soyle deha, yok boyle muhtesem insan diye heryerlerde bahsedilen bu insanin meshur bir cumlesi var. 1980'lerde Apple'dan   atilmadan once Macintosh takimina surekli soyledigi bir cumle "The journey is the reward" yani kisaca "odul yolculuktur".

Ya da, dogru duzgun hic birseyin zevkini almadan oburune gecmek istiyoruz. Ama herseyde boyle, diyelim cok guzel bir is basardiniz, daha onunla ilgili muhakeme yap(a)madan yeni zorluklar ve adimlara geciyoruz. Bunu istedigimiz icin veya karar verdigimiz icin degil, bir sonraki adima gecmezsek geride kalacagimizi dusunereke surukleniyoruz o yeni adima...

Varmak istedigimiz yere hemen varmak istiyoruz, vardigimizda da, soluk almadan hemen baska bir yere varmak istedigimeze karar veriyoruz. Tabiki oraya da hemen varmak istiyoruz. Bu kadar hizli yasamak zorunda degiliz. Bir nefes alin, biraz rahatlayin, merak etmeyin dingin olmak iyidir...

Bu arada Hadise'nin "Fast Life" diye bir sarkisi varmis, bu vesile ile ogrenmis oldum :)